Gaz dedektörü, gemide ve açık deniz endüstrilerinde tehlikeli gaz sızıntılarını tespit etmek için kullanılan önemli bir denizcilik ekipmanıdır. Zamanla gaz dedektörleri değişti ve denizcilere olası kazalardan kaçınmalarında yardımcı oluyor.

Gaz dedektörleri, insanların kapalı alanlardaki ve tehlikeli ortamlardaki gazların zararlı etkilerinin farkına varmasından bu yana birçok endüstride kullanılmaktadır. Erken dönem madencilikte, sensörlerin ortaya çıkmasından çok önce, kanaryalar (bir kuş) gaz sızıntılarını tespit etmek için kullanılıyordu. Madenlerde, kanaryalar kafeslerde aşağı indirilir ve şarkı söylemeyi bıraktıklarında, madenciler gaz eksikliğini anlardı. 19. ve 20. yüzyılın başlarından bu yana uzun bir yol katettik. Artık gaz tespit yöntemleri çok daha hassas ve hayvanlar için çok daha az zararlı.

Gaz dedektörleri, havadaki gaz miktarını ölçmek için bir sensör kullanır. Sensörler, belirli bir gazın neden olduğu kimyasal bir reaksiyon meydana geldiğinde ölçüm yapmak ve bir elektrik akımı üretmek üzere kalibre edilir. Sensör, akımı izleyecek ve gaz varlığı tehlikeli seviyelere yaklaştığında kullanıcıyı uyaracaktır. Daha önceki gaz dedektörleri aynı anda yalnızca bir gazı algılayabiliyordu, ancak artık birden fazla gaz ölçülebilir - en yaygın olarak oksijen (O2), yanıcı gazlar veya buharlar (LEL), hidrojen sülfür (H2S) ve karbon monoksit (CO). Bunlar bir 4 gaz dedektörünün izlediği gazlardır, SOLAS Yönetmeliği XI/1-7 tarafından belirlenen minimum gereksinimlerdir.

Gaz dedektörü konfigürasyonu tank ve gemi tipine bağlıdır. Genellikle üç ana husus şunlardır:

Yeterli oksijen için izleme

Patlayıcı gazlar için izleme

Hijyenik limitlere göre toksik gazlar için izleme.

Oksijen ve patlayıcı gazların izlenmesi gerekli olduğu kolayca belirlenir, ancak hangi toksik gazların izleneceğine karar vermek tank ve gemi tipine bağlıdır.

Çoğu taşınabilir dedektör, bir pellistor/katalitik boncuk LEL sensörü kullanır. Bu gaz dedektörleri yalnızca çevredeki havada en az %10 oksijen olduğunda çalışır, böylece katran ve yanmamış yakıt birikimini önler. Teorik olarak, sensör dört yıla kadar dayanabilir, ancak çok hassastır ve monitör çarpılırsa veya düşürülürse kolayca kırılabilir.

Çoğu gaz dedektörünün yalnızca 3 yıllık bir ömrü vardır ve bunun ötesinde değiştirilmeleri veya bakımlarının yapılması gerekir. Bu, dedektörü kullanılamaz hale getirecek maliyetli bir süreç olabilir, bu nedenle onarım çalışmaları yapılırken de güvende olduğunuzdan emin olmak için ek cihazlara ihtiyacınız vardır. Arka ışık ekranları ve sesli uyarılar gibi diğer bileşenler de arızalanmaya başlayacaktır, bu nedenle dedektörlerin iyi bakımı önemlidir. KELISAIKE, geminiz limandayken gaz dedektörleriyle ilgili herhangi bir sorunu çözmek için mükemmel servis mühendisleri sağlar.

Pellistor sensörleri

Pellistor sensörleri, tehlikeli gazların sık sık tespit edilmesinden sonra hasar görebilir. Uzun vadede zehirlenebilirler. Kontamine sensörler gaz seviyeleri tarafından tespit edilemeyebilir ve yavaş yavaş daha az duyarlı hale gelirler. Performansları, denizcilerin herhangi bir acil durumda hareket etmesine ve gemiyi güvende tutmasına yardımcı olmak için doğru miktarda gazı tespit ettiklerinden emin olmak için kalibrasyon ve çarpma testi kullanılarak yapılan testlere bağlıdır.

Kızılötesi sensörler

Kızılötesi sensörlerin oksijene ihtiyacı yoktur, tamamen inert bir gaz atmosferinde çalışırlar. Bu, onları oksijen mevcudiyetinin bir sorun olduğu kapalı alanlarda ideal hale getirir. Kızılötesi sensörler, zamanla etraflarında biriken tehlikeli gazlardan zarar görmezler. Ayrıca sensör zehirlenmesine karşı da bağışıktırlar, bu nedenle gaz dedektörünün doğru çalıştığından emin olmak için kalibrasyona gerek yoktur. Geleneksel bir pellistor sensörü, ısıtılmış bir alüminyum bobin kullanır. Bobin çok fazla güç çeker ve tüm sistemi boşaltır. Kızılötesi sensörler kullanan gaz dedektörleri enerji verimlidir. Çok çabuk tükenmeyen pillerle çalışırlar.